Individual epigenetic status of the pathogenic D4Z4 macrosatellite correlates with disease in facioscapulohumeral muscular dystrophy.
Onderzoekers van de Jones groep van de Massachusetts Universitair Medische School onderzochten de rol van DNA methylatie in FSHD. DNA methylatie is een onderdrukkende epigenetische modificatie van het DNA. In het onderzoek werd de DNA methylatie van het DZ4Z allel bestudeerd in spiercellen van drie verschillende groepen: aangedane FSHD1 patiënten, onaangedane FSDH1 patiënten en gezonde controle individuen. De aangedane FSHD1 patiënten vertoonden de laagste methylatie status, terwijl de gezonde individuen de hoogste methylatie status gaven (onaangedane individuen gemiddelde methylatie status). Deze observaties geven aan dat de methylatie status van DZ4Z correleerde met de ernst van de ziekte, mogelijk door het onderdrukken van DUX4. Om de rol van de methylatie in DUX4 onderdrukking te testen, werd DUX4 geactiveerd met epigenetische drugs. Bij de activatie van DUX4 konden de gezonde individuen de DUX4 onderdrukking blijven vasthouden, terwijl de aangedane FSHD1 patiënten dit niet lukten (onaangedane FSHD1 patiënten gaven tussenliggende resultaten). Dit onderzoek toonde aan de dat de epigenetische status (DNA methylatie) van DZ4Z belangrijk is voor de onderdrukking van DUX4 in FSHD.

Clinical Muscle Testing Compared with Whole-Body Magnetic Resonance Imaging in Facio-scapulo-humeral Muscular Dystrophy.
De Weber groep van het Universitair ziekenhuis Heidelberg onderzochten het nut van de MRI bij mensen met FSHD. In het onderzoek werden de observaties waarbij gebruik werd gemaakt van MRI en de observaties waarbij gebruik werd gemaakt van het klinisch testen van spieren vergeleken. De resultaten van het onderzoek correleerden tussen die van het MRI meten en het klinisch testen van de spier, maar de MRI gaf meer informatie over de dieper gelegen spieren en spieren rondom de torso. De MRI geeft dus de mogelijkheid de structurele veranderingen in spierafwijkingen aan te tonen en wordt hierom als belangrijke hulpmiddel gezien voor het meten van de betrokkenheid van spieren en in follow-up studies.

Hemizygosity for SMCHD1 in Facioscapulohumeral Muscular Dystrophy Type 2: Consequences for 18p Deletion Syndrome.
Van der Maarel et al. van het LUMC in Leiden hebben in meer detail de rol van SMCHD1 in FSHD bepaald. SMCHD1 is nodig voor het onderdrukken van de DZ4Z array en wanneer SMCHD1 is gemuteerd, een individu is in staat FSHD te ontwikkelen. In dit onderzoek werden twee FSHD2 families onderzocht die niet gemuteerd SMCHD1 hadden, maar een complete depletie hadden van de SMCHD1 kopie op chromosoom 18. Op deze manier hadden ze maar één SMCHD1 kopie over. Deleties van de SMCHD1 regio op chromosoom 18 worden 18p- genoemd en individuen met dit type van deletie hebben mogelijk een verhoogd risico om FSHD te ontwikkelen, deels door het verlies van SMCHD1. De onderzoekers concludeerden dat 1 op de 8 gevallen van 18p-deletie, FSHD zouden kunnen ontwikkelen.

Koen van der Waaij 

“Het zit in MEI Challenge”

Met de “Het zit in MEI Challenge” roepen we iedereen in Nederland op in actie te komen in de maand mei. Iedereen kan een persoonlijke... Lees meer

De FSHD Stichting bestaat 20 jaar

Een beetje geschiedenis Wie had kunnen denken dat toen Renée en ik in 1997 de FSHD Stichting oprichtten, dat wij 20 jaar later nog steeds actief... Lees meer

ZONDER REGISTRATIE
GEEN MEDICIJN

Registreer u hier