Quality of Life

Evaluation of muscle oxygenation by near infrared spectroscopy in patients with facioscapulohumeral muscular dystrophy.

Olivier et. al van de Universiteit van Lille onderzochten gedurende hun studie de veranderingen in het spiermetabolisme (stofwisseling) en de klinische functionele status van FHSD patiënten na beweging (zes-minuten looptest). Acht FSHD-patiënten en vijftien leeftijd-gerelateerde gezonde controles ondergingen twee knie strek oefeningen: 1) op 20 procent van hun maximale strek piek hoek en 2) op 20 Newton per meter, voor vier minuten. Alle oefeningen waren ritmische, vrijwillige, isokinetische, concentrische contracties van de quadriceps femoris (voorste bovenbeenspier) op 90 graden/s, terwijl het buigen passief op dezelfde snelheid gedaan werd. De hoeveelheid zuurstof in de vastus lateralis (buitenkant bovenbeenspier) werd gemeten. De resultaten lieten zien dat de FSHD-patiënten een lagere maximale piek hadden dan de controles. Tijdens beide oefeningen waren de hoeveelheid gedeoxygeneerde (niet meer aan zuurstof gebonden) hemoglobine (eiwit dat zuurstof vervoert in het bloed) en het totale hemoglobine volume lager in de FHSD-patiënten. De spier deoxygenatie was korter in de controle groep. Het belang van het onderzoek was dat aangetoond werd dat FSHD patiënten een verslechterde capaciteit hebben om zuurstof te vervoeren of te gebruiken.

Genetisch

Increased DUX4 expression during muscle differentiation correlates with decreased SMCHD1 protein levels at D4Z4.

Baloq et al van de Universiteiten van Leiden en Rochester onderzochten verschillende aspecten van de epigenetische (manier van aflezen van DNA) onderdrukking in FSHD. FSHD is veroorzaakt door een incomplete epigenetische onderdrukking van de transcriptiefactor DUX4 is skeletspierweefsel. Een kopie van DUX4 is gelokaliseerd in elke eenheid van de D4Z4 repeat (herhalende eenheid) en het niet volledig onderdrukken van DUX4 is veroorzaakt door mutaties in dit D4Z4 repeat (FSHD1) of mutaties in het repressor eiwit SMCHD1, leidend tot een tekort van dit eiwit (FHSD2). Gedurende de studie van Baloq et al. ondervonden ze dat, door het toevoegen van extra SMCHD1, FSHD1 en FSHD2 patiënten het DUX4 gen konden uitzetten, waardoor de effecten van FSHD niet konden ontstaan. Hierbij lijkt het dus mogelijk gemaakt te zijn dat FSHD2 omkeerbaar is.

CRISPR/dCas9-mediated Transcriptional Inhibition Ameliorates the Epigenetic Dysregulation at D4Z4 and Represses DUX4-fl in FSH Muscular Dystrophy.

FSHD is een van de meest voorkomende spierziekten waarbij zowel mannen als vrouwen van alle leeftijden worden aangetast. Beide vormen van de ziekte worden gelinkt aan de niet-volledige epigenetische (manier van aflezen van DNA) onderdrukking van de D4Z4 repeat op chromosoom 4, waardoor DUX4 tot uitdrukking komt in skeletspieren en zijn schadelijke effecten kan uitvoeren in de spieren. Door het FSHD locus terug te brengen naar zijn volledig onderdrukte staat, zouden alle pathologische pathways betreffende het ziektebeeld van FSHD onderdrukt worden. Dit wordt daarom ook als attractieve therapeutische strategie gezien. Vorderingen in de CRISPR/Cas9 techniek maken het mogelijk om deze epigenetische factoren modificatoren aan te pakken. Himeda et al. van de Universiteit van Worcester hebben een techniek ontwikkeld, waardoor de FSHD locus aangepakt zou kunnen worden en het chromatine eiwit onderdrukt zou kunnen worden veranderd om DUX4 in FSHD in spiercellen weer te onderdrukken en de effecten van FSHD te voorkomen.

Translatie genetica naar de kliniek

Milder phenotype in facioscapulohumeral dystrophy with 7-10 residual D4Z4 repeats.

Statland et al. van de Universiteiten van Kansas en Leiden onderzochten de relatie tussen de klinische en genetische uitingskenmerken van FSHD-patiënten met 7-10 repeterende eenheden in een groot genetisch gedefinieerd FSHD1 cohort. Hiervoor gebruikten ze tijdens hun studie 74 klinisch aangedane patiënten met FSHD1, waarbij de ernst van de symptomen vergeleken werd tussen de patiënten met 1-6 D4Z4 repeats en 7-10 repeats, maar ook epigenetische kenmerken, leeftijd van diagnose, ernst van de aangedane voorste bovenbeenspier en de frequentie van rolstoelgebruik werden bekeken. De resultaten lieten zien dat 28 deelnemers met 7-10 D4Z4 repeats gemiddeld 6.6 jaar later werden gediagnosticeerd dan deelnemers met 1-6 D4Z4 repeats, een lagere methylatie status hadden, een lagere klinische ernst van de symptomen hadden, een mindere klinische ernst van hun spieren hadden en niet over rolstoel hoefden te beschikken. Concluderend kan gezegd worden dat FSHD-patiënten met 7-10 repeteterende eenheden mildere uitingsvormen hadden dan andere groepen patiënten met FSHD1. De lagere methylatie status bij de FSHD-patiënten met 7-10 D4Z4 repeat eenheden geeft aan dat epigenetische factoren een rol spelen in de ernst van ziekte expressie (tot uitdrukking komen).

FSHD Europe lanceert nieuwe website

Misschien heeft u het al gehoord of gezien in de sociale media... FSHD Europe heeft een nieuwe website! Kijk nu op http://fshd-europe.info. Wij zijn benieuwd... Lees meer

Facio builds innovative portfolio of potential drug development candidates

Leiden, The Netherlands, November 9, 2017 Facio Therapies announced today that it is building a portfolio of potential FSHD drug development candidates comprising small-molecule compounds that... Lees meer

ZONDER REGISTRATIE
GEEN MEDICIJN

Registreer u hier